gen-sir-j-s-s-baden-powellRuch Skautowy powstał w sierpniu 1907 roku kiedy to emerytowany wojskowy gen. Robert Baden-Powell (na zdj.) zorganizował eksperymentalny obóz na wyspie Browsea w Anglii, na który zaprosił niewielka grupę chłopców z różnych środowisk. Baden-Powell chciał sprawdzić swój pomysł wychowania chłopców do samodzielnego i twórczego życia. W tym celu wypróbował system zastępów, wychowanie przez działanie, indywidualne osiągnięcia i wiele innych pomysłów, które były niezwykłe, a nawet rewolucyjne w porównaniu do wychowania na początku stulecia. Pierwotnie Baden-Powell nie zamierzał twożyć organizacji chłopięcej. Jednakże książka, którą opublikował w 1908 roku „Skauting dla chłopców” stała sie tak popularna wśród młodych ludzi, że setki a nastepnie tysiące ich formowały sie samorzutnie w drużyny, przyjmujac nazwę „skauci” i domagali się aby Baden-Powell im przewodził, na co wyraził zgodę.

Geneza ruchu skautowego w Polsce sięga 1909 roku, kiedy to na polskie tereny przeniknęły pierwsze wiadomości o rozwijającym się w Wielkiej Brytanii skautingu. Wieści te padły na podatny grunt. Młodzież polska, wychowana w duchu pozytywizmu, przeniknięta hasłami niepodległościowymi, garnęła się do kół turystycznych, sportowych, gimnastycznych, samokształceniowych związków etyczno-abstynenckich oraz organizacji przysposobienia wojskowego głoszących hasło zbrojnej walki o niepodległość Polski.Atrakcyjność metod skautowych oraz ich przydatność do celów wyszkolenia wojskowego, a także wartości pedagogiczne skautingu, bardzo szybko zostały odkryte przez niektóre z organizacji młodzieżowych takich jak: Organizacja Młodzieży Niepodległościowej ”Zarzewie”, Towarzystwo Gimnastyczne Sokół, Ruch Etyczny „Eleusis”. One to wśród wewnętrznych sporów i kontrowersji przystąpiły do tworzenia polskiego skautingu, a następnie przekształcenia go w Harcerstwo.